Inleiding


Astrologie is zo oud als de mensheid - volgens sommige bronnen nog ouder, maar dat is uiteraard speculatief. Men kan zich echter voorstellen dat de oorspronkelijke, primitieve mens (in de veronderstelling dat die al ooit bestaan heeft) in zijn nauwe verbondenheid met het natuurgebeuren om hem heen, met groeiend ontzag vaststelde dat het leven in de natuur - en bijgevolg ook het zijne - onder invloed stond van ontoegankelijke, immense en oncontroleerbare krachten die alle een cyclisch verloop kenden. De jaarcyclus van de seizoenen, de dagcyclus van licht en donker, de getijden, de Maanfasen, zijn daar de meest fundamentele voorbeelden van.
Volgens anthropologische leerstellingen pleegt een “primitief” mens, op zoek naar enig begrip van (en greep op) het leven, op zoek naar ordening van en controle over de voorvallen daarin, menselijke eigenschappen toe te kennen aan al het waargenomene. Zo krijgen bomen, dieren, sterren, rivieren, stenen, bergen, de lucht, de hemel zelf, elk een eigen karakter en bepaalde kwaliteiten toegekend. Deze maken het de mens mogelijk met al deze verschijnselen en levensvormen te communiceren, en in min of meerdere mate vat te krijgen op hun onderlinge wisselwerking. Op die manier wordt in de ogenschijnlijke chaos en onvoorspelbaarheid van het leven toch enige structuur herkenbaar, al blijft die vaak moeilijk te doorgronden.

zeg hallo tegen het universum...

En, zo verhief die “primitieve” mens (?) wellicht die onbereikbare, hemelse verschijnsels als de Zon, de Maan en de andere Dwaallichten, omwille van de hun toegekende levengevende/vernietigende macht, tot goden van het uitspansel die het leven op aarde in al zijn verschijningsvormen bestieren. Het ontdekken van de cyclische patronen waarmee het Hemelgebeuren zich manifesteert, en het vermoeden/vaststellen van correlatie tussen dat hemelse en aardse gebeurtenissen, gaf hem er tegelijkertijd een bepaalde vorm van controle over.

oei... een komeet!

Gedreven door overlevingsdrang, geïnspireerd door mystieke bewondering, geboeid door wetenschappelijke vorslust, steeds heeft de mens het hemelgebeuren geobserveerd en bestudeerd.
Het is de neerslag van deze waarnemingen, overgedragen van mens op mens, van generatie op generatie, van cultuur op cultuur, die - verstrengeld in onze genenstructuur zelf en de inbedding vormend van het collectief onbewuste - bekend staat als de Kunst en Wetenschap van de Astrologie. Althans, dat is de visie van de “wetenschap”.
Of is de astrologie "geopenbaard"? Wie haar bestudeert, en in de toepassing ervan haar
grootsheid ervaart, de enorme complexiteit maar ook consistentie, en de reikwijdte van haar gebruik, kan moeilijk rond de bedenking dat zij als een "Systeem" aan de Mens geopenbaard is... Wellicht liggen er nog veel manuscripten, perkamentrollen en kleitabletten ergens in kelders of groeven of grotten, te wachten op ontdekking, en vertaling. Met name in bibliotheken van het Iberische schiereiland blijken heel wat onvertaalde en dus onbegrepen schatten te wachten op weldoeners die hun openbaring willen en kunnen ondersteunen of mogelijk maken...
Volgens sommige bronnen is de hellenistische (oud-Griekse) astrologie “plots” tevoorschijn gekomen, als één consistent geheel; andere bronnen of autoriteiten spreken dat dan weer tegen, en baseren zich op het effectief ontberen van historisch materiaal om dat te staven. Hoe dan ook: hoe meer we terug te weten komen van de oorspronkelijke astrologie, hoe ontzagwekkender haar kwaliteiten, hoe meer verbazing en verwondering je moet voelen voor dit overweldigende
Corpus Scientiae...
boven opleiding Software! (nederlandstalig) asto-blog

ASTRONOMIE VOOR ASTROLOGEN: Basiskennis van het hemelbeeld in heldere taal gebracht door Karen Hamaker Zondag:
klik hier voor Youtube-filmpje